به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، حجت الاسلام و المسلمین دکتر رحیم کارگر در یادداشتی بیان کرد؛ جامعه اسلامی ایران در دهههای
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، حجت الاسلام و المسلمین دکتر رحیم کارگر در آخرین بخش از سلسله یادداشتهای انتظار و مقام
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، حجت الاسلام و المسلمین دکتر رحیم کارگر عضو هیأت علمی پژوهشکده مهدویت و آینده پژوهی طی
دکتر رسول نوروزی(عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی) شیخ نشین های خلیج فارس با توجه به وضعیت فعلی دو انتخاب را پیش روی
دکتر محمد باغستانی گفت: انتقال محور تاریخنگاری از «امت» به «پادشاهان» در دوره سلطنتها، کارکرد تربیتی و درسآموزی تاریخ را تضعیف کرد.
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، دکتر محمد تقی اسلامی، عضو هیأت علمی پژوهشکده اخلاق و معنویت طی یادداشتی در کانال شخصی
دکتر محمد باغستانی: انقلاب اسلامی با نقشآفرینی گسترده مردم و رهبری امام خمینی(ره)، تاریخنگاری سلطنتمحور را به چالش کشید و زمینه شکلگیری تاریخنگاری مردممحور در ایران را فراهم کرد.
نزدیک به نیم قرن از پیروزی انقلاب اسلامی ایران میگذرد؛ انقلابی که با اتکا به ایمان مردم و رهبری الهی، مسیری پر فراز و نشیب را پیموده است. در طول این سالها، دشمنان داخلی و خارجی با توطئهها و بحرانهای متمادی، از کودتا و جنگ گرفته تا تحریمهای اقتصادی و جنگ رسانهای، تلاش کردهاند تا این حرکت را متوقف کنند. اما جمهوری اسلامی، همچون “کشتی انقلاب” که در دریای پرتلاطم حوادث حرکت میکند، با پیوند عمیق با مردم و هدایت الهی، همچنان استوار به مسیر خود ادامه داده و از تمامی این چالشها عبور کرده است.
شریف لکزایی[1] جایگاه رهبری در احیای حکمت متعالیه رهبر شهید انقلاب اسلامی، آیتالله سید علی خامنهای را باید ادامهدهنده و تثبیتکنندهی مسیری دانست که رهبر
رجبعلی اسفندیار امام شهید در خصوص امتداد فلسفهی سیاسی در تاریخ 29 بهمن 1382 فرمودند: «نقص فلسفهی ما این است که این ذهنیّت امتداد سیاسی
رئیس پژوهشکده علوم و اندیشه سیاسی با اشاره به ایده «تنهایی استراتژیک ایران» گفت: جمهوری اسلامی در طول تاریخ همواره بدون متحد ابرقدرت، با تکیه بر قدرت درونزا و سرمایه اجتماعی مردم، از بحرانها عبور کرده است؛ در حالی که کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس به دلیل فقدان فرآیند طبیعی ملتسازی و اتکا به مهاجران، در لحظات بحرانی دچار فروپاشی اجتماعی میشوند.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، در تشریح نسبت میان بحران و قدرت، ایده رایج مبنی بر خطی و انباشتی بودن قدرت را رد کرد و گفت: در نگاه ماتریالیستی، قدرت تنها بر اساس ابزارها سنجیده میشود و فقدان آنها به معنای ناقدرتی است. این نگاه، بحران را عامل کاهش قدرت و فرسایش جامعه میداند.