به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، دکتر محمد باغستانی، مدیر گروه و عضو هیأت علمی گروه هنر و تمدن اسلامی پژوهشکده اسلام تمدنی، در تحلیلی درباره انقلاب اسلامی و تحولات فکری و تاریخی ناشی از آن اظهار کرد: یکی از مهمترین ابتکارهای امام خمینی(ره) فراهم ساختن زمینه حضور فعال مردم در عرصه حکمرانی و سیاستورزی در ایران بود.
وی افزود: امام خمینی(ره) بهدرستی دریافته بود که اگر مردم از تاریخ درس نمیگیرند، یکی از دلایل آن این است که خود را در متن روایتهای تاریخی نمیبینند؛ از این رو به چنین تاریخنگاریهایی تعلق خاطر ندارند. در حالی که اگر قرار باشد مردم از تاریخ عبرت بگیرند، باید در مهمترین تحولات سیاسی و اجتماعی، بهویژه در «تحول نظام سیاسی»، نقش اصلی را ایفا کنند.
دکتر باغستانی ادامه داد: بر همین اساس، امام خمینی(ره) بارها مردم را به حضور در صحنه فراخواند تا خیابانهای شهرهای ایران را به عرصه مطالبهگری و تقابل با حکومت وابسته و استبدادی پهلوی تبدیل کنند. تداوم این حضور مردمی و شعارهای اعتراضی، سرانجام صدای ملت را به حاکمان رساند.
وی تصریح کرد: پس از ماهها حضور گسترده مردم در شهرهای بزرگ و کوچک ایران، در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ سلسله پهلوی با اراده مردم سقوط کرد و نظام جمهوری اسلامی با رأی اکثریت مردم در کشور مستقر شد.
این پژوهشگر حوزه تاریخ و تمدن اسلامی خاطرنشان کرد: وقوع این دو رخداد بزرگ سیاسی و نقش تعیینکننده اکثریت مردم با رهبری امام خمینی(ره)، موجب شد مردم به عنوان نقشآفرینان اصلی تاریخ معاصر ایران شناخته شوند. این تحول نهتنها مکتب دیرینه تاریخنگاری سلطنتمحور را بیمعنا ساخت، بلکه زمینه شکلگیری رویکردی تازه با عنوان «تاریخنگاری مردممحور» را در ایران فراهم کرد.