جنگ جدید، جنگ منطقه ای
یکی از مؤلفه های اصلی در منظومه دفاعی جمهوری اسلامی، پرهیز از آغازگری جنگ و همزمان آمادگی کامل برای پاسخ قاطع به هرگونه تجاوز است. رهبر شهید با تبیین این اصل، هم چهره حقیقی جمهوری اسلامی را به عنوان نظامی عدالت خواه و مخالف ظلم آشکار می کنند و هم به دشمنان هشدار می دهند که هرگونه طمع ورزی نسبت به ایران، بدون پاسخ نخواهد ماند. در این نگاه، صلح طلبی هرگز به معنای ضعف، انفعال یا عقب نشینی نیست؛ بلکه نشانه عقلانیت، اقتدار و پایبندی به اصول انسانی و اسلامی است. با این حال، هرگاه دشمن بخواهد از این روحیه اخلاقی سوء استفاده کند، با واکنشی سخت و پشیمان کننده روبه رو خواهد شد.
رهبر شهید پس از تحولات نظامی سال گذشته، با نگاهی فراتر از صحنه درگیری های محدود، این واقعیت را گوشزد کردند که هر جنگ جدید علیه ایران، دیگر در محدوده ای بسته باقی نخواهد ماند. از دیدگاه ایشان، ساختار قدرت در منطقه به گونه ای است که تعرض به جمهوری اسلامی، به سرعت دامنه ای فراتر از مرزهای دو طرف پیدا می کند و کل منطقه را درگیر خواهد ساخت. این سخن، تنها یک پیش بینی سیاسی نیست، بلکه نوعی هشدار راهبردی به طراحان ماجراجویی های نظامی است که تصور می کنند می توانند درگیری کنترل شده ای را علیه ایران سامان دهند. رهبر شهید با این بیان، عمق پیوستگی جبهه ها و شکنندگی معادلات امنیتی منطقه را آشکار می سازند.
رهبر شهید در این باره می فرمایند: «ما شروعکننده نیستیم و نمیخواهیم به کسی ظلم و به کشوری حمله کنیم اما ملت ایران به کسی که طمع داشته باشد و بخواهد حمله و اذیت کند، مشت محکمی خواهد زد. البته این را هم آمریکاییها بدانند که اگر این دفعه جنگی راه بیندازند، این جنگ، جنگ منطقهای خواهد بود.» (بیانات در دیدار اقشار مردم به مناسبت چهلوهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، 12/11/1404)
این سخن رهبر شهید، بیانگر اوج منطق بازدارندگی فعال جمهوری اسلامی است. پیام روشن آن است که دشمن نباید گمان کند می تواند با فشار نظامی، ایران را وادار به تسلیم کند، زیرا هرگونه آتش افروزی تازه، پیامدهایی فراتر از محاسبات اولیه او خواهد داشت. در حقیقت این هشدار، هم عامل حفظ ثبات است و هم نشان می دهد که امنیت منطقه، با احترام به ملت ایران و پرهیز از تجاوز حفظ می شود، نه با تهدید، زورگویی و جنگ افروزی. از این رو، پیش بینی رهبر شهید درباره منطقه ای شدن جنگ، هم توصیف یک واقعیت میدانی است و هم ابزاری برای بازداشتن دشمن از ورود به مسیری که پایان آن به سود او نخواهد بود.
