به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، معاون پژوهشی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در یادداشتی به مناسبت فرارسیدن عاشورا حسینی بیان کرد؛ در روایات و احادیث مهدویت که به نوعی موضوع غیبت و علل آن و به موضوع ظهور و علل تأخیر آن می پردازد یکی از علل غیبت و علل تأخیر ظهور امام آزاری و عدم مصونیت جانی ایشان از طرف دشمنان دانسته شده است.
چنانکه امام باقر(ع) در بیان علت غیبت می فرماید: إِنَّ لِلْغُلَامِ غَيْبَةً قَبْلَ ظُهُورِهِ قُلْتُ وَ لِمَ قَالَ يَخَافُ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى بَطْنِهِ قَالَ زُرَارَةُ يَعْنِي الْقَتْلَ.: براى جوان (مهدی) پيش از ظهورش غيبتى است، زراره گويد: براى چه؟ فرمود: مىترسد«و با دست به شكمش اشاره كرد»زراره گويد: مقصود قتل است.
امام صادق(ع) می فرماید: إِذَا قَامَ الْقَائِمُ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ- فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُم. هنگامى كه امام مهدی(ع) قيام نماید اين آيه را تلاوت مىنمايد: (شعرا، آیه227) چون از شما بيمناك بودم از نزدتان گريختم.
پس یکی از عوامل مهم رخداد غیبت که به نوعی مانعیت برای رخداد ظهور ایجاد می کند عدم صیانت و حفاظت لازم از امام زمان(ع) است که در طول تاریخی اسلامی در فرایند انتصاب امامان، همه ائمه(ع) به جهت این نقیصه یعنی فقدان حمایت ها و صیانت ها از ناحیه مردم و شیعیان، مورد اذیت و آزار و در نهایت به قتل و شهادت نایل آمده اند. بر این اساس امام زمان(ع) به جهت محفوظ ماندن و عدم تعرض دشمنان ، غیبت و زندگی پنهانی را برگزیده و به ناچار از زندگی عادی و سرپرستی جامعه و مردم دوری گزیده است. بی تردید تا زمانی که این بی مهری ها و این عدم بلوغ فکری و ایمانی مردم پابرجا باشد و مردم به رشد عقلانیت کامل و دیانت کافی که نشان از آمادگی و زمینه سازی ظهور است نرسیده باشند، ناگزیرا امام همچنان در پس پرده غیبت، به زندگی پنهانی خویش ادامه خواهند داد. یکی از نشانه های رشد فکری و ایمانی مردم و شایستگی و بایستگی آنها در امر ظهور ، نوع تعامل و برخورد آنها با نایبان و چانشینان امام زمان(ع) در عصر غیبت می باشد. از این رو وقتی که در جامعه و در میان مردم ولی فقیه به عنوان نایب الامام، توانست زندگی عادی و بی خطری داشته باشد و بدون ترس و واهمه عقلانی، به امور جاریه مردم و کشور بپردازد یقینا مردم با امام زمان(ع) نیز همین معامله را کرده و با قدرشناسی و قدردانی تمام از ایشان صیانت و حفاظت لازم را می نمایند. ولی متأسفانه در دوران کنونی در ایران اسلامی خلاف این رویه جاری و ساری است زیرا یکی از نایبان امام یعنی قائد شهید به دست دشمنان و استکبار جهانی شهید و دیگری به جهت مخاطرات و ناامنی و بخاطر عدم صیاینت و حافظت کافی، از زندگی عادی عبور و به زندگی پنهانی پناه آورده است. البته مردم و نقش مثبت آنها در این خصوص بر کسی پوشیده نبوده و نیست و با قدرشناسی و صیانت ورزی نسبت به نایب الامام نقش قوی و پررنگی ایفا نموده و می نمایند و حضور مستمر و ادامه دار آنها در همه صحنه ها نشان از این دغدغمندی و احساس مسئولیت آنان دارد. ولی برخی از مسئولین به جهت خطا محاسباتی دچار قصور و کوتاهی هایی شده و بستر بی مهری و بی توجه ای جامعه نسبت به نایب الامام را فراهم نموده اند و با این کار زمینه ساز تعدی و تجاوز دشمنان به کیان ایران اسلامی و زمینه ساز حذف امام شهید و غیبت امام جدید را مهیا کرده اند.
