انتظار و مقام جنداللهی و سربازی مومنان (قسمت ششم)

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، حجت الاسلام و المسلمین دکتر رحیم کارگر در آخرین بخش از سلسله یادداشت‌های انتظار و مقام جنداللهی و سربازی مومنان بیان کردند:

تمرکز مومنان رزمنده بر نصرت امام زمان
توجه و تمرکز رزمندگان مومن و منتظر صرفا به یاری امام زمان و سرباز فداکار او شدن است (نه نجات یافتن صرف و دنبال یک نجات دهنده گشتن). سربازان امام زمان مترصد و متوقع ظهور آن حضرت هستند تا با سرعت و امکانات تمام به نصرت ایشان بپردازند و در رکابش جهاد کنند و ریشه ظلم و کفر و فساد را بکنند. در واقع آنان منتظر قیام و جهاد هستند و تمام همت و اراده و عزم خود را متوجه نصرت ولی خود می دانند ؛ نه اینکه در گوشه ای منتظر باشند تا او ظهور کرده و به نجات ایشان همت گمارد. امام صادق (ع) در این باره می فرماید: «و تَزّولّ کلُّ عَاههٍ عَن مُعتَقِدی الحقِّ مِن شِیعهِ المَهدیّ فیَعرِفُون عِند ذلکَ ظُهُورَه بمکَّهَ فَیَتوَجَّهُونَ لِنُصرَتِه ، تُطوی لَهُم الاَرضَ و یُذَلّل کلُّ صَعبٍ» ؛ «هر فرد معتقد به حقی که از شیعیان مهدی باشد (حتی بیمار)، هنگامی که خبر ظهورش در مکه را بشنود، متوجه یاری او می شود (به او روی می کند و برای یاری رساندن به او می شتابد). زمین زیر پایش طی می شود و هر سختی ای برایش اسان می گردد» (منتخب الاثر، ص197).

بسیاری از مردم جهان – حتی پیروان ادیان توحیدی – در انتظار یک «منجی» هستند که بیاید و آنان را از ظلم و فساد نجات دهد. اما در مکتب تشیع، قضیه فراتر و عمیق‌تر است. منتظر واقعی، کسی نیست که تنها بنشیند و دست روی دست بگذارد تا یک روزی یک قهرمان غیبی بیاید و او را از مخمصه‌ها بیرون بکشد. بلکه منتظر راستین، خود را سرباز فداکار امام زمان می‌داند و با تمام وجود برای یاری او آماده می‌شود. او منتظر فرمان است، نه منتظر «نجات‌ یافتن». او می‌خواهد در کنار امامش نجات‌بخش دیگران باشد. این تفاوت اساسی، همان تمایز میان انتظار منفعل و انتظار فعال است. انتظاری که به معنای «کمر بسته بودن، آماده بودن، خود را برای سربازی امام زمان آماده کردن» است، نه «نشستن و اشک ریختن و آرزو کردن».

به همین جهت رهبر شهید انقلاب تاکید داشتند که قبل از فرج، آسایش و راحت‌طلبی و عافیت نیست: «شما جوانان عزیز که در آغاز زندگی و تلاش خود هستید، باید سعی کنید تا زمینه را برای آن چنان دورانی آماده کنید، دورانی که در آن، ظلم و ستم به هیچ شکلی وجود ندارد، دورانی که در آن، اندیشه و عقول بشر، از همیشه فعالتر و خلاقتر و آفریننده تر است، دورانی که ملتها با یکدیگر نمی جنگند، دستهای جنگ افروز عالم همان هایی که جنگ های منطقه ای و جهانی را در گذشته به راه انداختند و می اندازند دیگر نمی توانند جنگی به راه بیندازند، در مقیاس عالم، صلح و امنیت کامل هست، باید برای آن دوران تلاش کرد. قبل از دوران مهدی موعود، آسایش و راحت طلبی و عافیت نیست». (بیانات امام خامنه ای ره در دیدار مردم قم ۱۳۷۰/۱۱/۳۰).
همچنین انتظار را جهاد و حرکت می دانستند، نه سکون: «باید برای این کار آماده بود… انتظار معنایش این است. انتظار حرکت است؛ انتظار سکون نیست؛ انتظار رها کردن و نشستن برای اینکه کار به خودی خود صورت بگیرد، نیست. انتظار حرکت است. انتظار آمادگی است… . انتظار فرج یعنی کمر بسته بودن، آماده بودن، خود را از همه جهت برای آن هدفی که امام زمان (علیه الصلاة والسلام) برای آن هدف قیام خواهد کرد، آماده کردن. آن انقلاب بزرگ تاریخی برای آن هدف انجام خواهد گرفت. و او عبارت است از ایجاد عدل و داد، زندگی انسانی، زندگی الهی، عبودیت خدا؛ این معنای انتظار فرج است». (بیانات امام خامنه ای ره در دیدار اقشار مختلف مردم ۱۳۸۷/۰۵/۲۷ ).
پس همه مؤمنان منتظر، زمانی که خبر ظهور را می شنوند، بدون لحظه‌ای تردید، به سوی امام حرکت می‌کنند و با نصرت فعالانه خود ، به حضور امام خود می‌شتابند. خداوند نیز در این مسیر، عنایت ویژه‌ای به آنان می‌کند: زمین زیر پایشان طی می‌شود و هر سختی برایشان آسان می‌گردد. این یعنی اگر مؤمنان برای نصرت امام قدم بردارند، خداوند نیز اسباب نصرت را برایشان فراهم می‌کند. انقلاب اسلامی ایران نیز، یک تمرین عظیم برای سربازی امام زمان است. ملت ایران نشان داد که می‌تواند در رکاب یک رهبر الهی، علیه ظلم و استکبار قیام کند و سالیان متمادی در برابر دشمان دین و حق مقاومت کند. این ملت انقلابی ، که از سوی خدا برانگیخته شده اند، با تمام وجود به میدان آمده و سرباز فداکار و جند الله شده اند.