دکتر حمیدرضا مطهری(رئیس پژوهشکده تاریخ و سیره اهل بیت(ع))
یکی از مهمترین نکات در جنگ رمضان، بلکه نکته اصلی جنگ پاسخ فوری ایران به تجاوز صلیبی، صهیونی علیه جمهوری اسلامی ایران بود. آن هم در موقعیتی که فرمانده کل قوا و رهبر و امام امت و جمعی از فرماندهان رده اول حکومت به شهادت رسیده و برخی مهرههای داخلی نیز مترصد فرصتی بودند تا به خیال خامشان بنیان انقلاب را براندازند. اما برنامه دقیق و تنظیم امور پیش از این به گونهای توسط امام امت طراحی شده بود که نه تنها خللی در امور پیش نیامد بلکه بعد از شوک اولیه که چند ساعتی جامعه را دچار حیرت کرد، بلافاصله امور به روال عادی بازگشت و جامعه با آرامشی مثال زدنی به حرکت خود ادامه داد. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی با اقتدار مواضع صهیونی صلیبی را درهم کوبید و شور و شعفی در جامعه به وجود آورد.
▪️این تجربه تاریخی را در صدر اسلام و در حکومت نبوی میتوان دید. رسول خدا(ص) هرگاه از مدینه خارج میشدند به حسب شرایط و موقعیت فردی را به جای خود در مدینه میگماردند تا خللی در اداره امور پیش نیاید. اما مهمتر از آن، هنگام ارسال سپاهیان برای نبرد با دشمن چند نفر را به عنوان فرمانده تعیین میکردند تا در صورت شهادت هرکدام فرد دیگر فرماندهی را برعهده گرفته و افتادن پرچم سبب از هم گسیختگی سپاه نگردد. در غزوه موته جعفر بن ابوطالب و زید به حارثه و عبدالله بن رواحه هر کدام بعد از دیگری فرماندهی را بر عهده گرفتند. رهبر شهید امت نیز به تبعیت از سیره نبوی و البته با هوش و درایت ساسی و نظامی ترتیب امور را به گونهای چیدند که در صورت شهادت شان خللی در مواجهه با دشمن پیش نیاید و چنان شد که پیش بینی کرده بودند.