1- نزدیکی ما به قله
یکی از ابعاد برجسته در منظومه فکری و استراتژیک رهبر شهید، توانمندی ایشان در ارائه پیشبینیهای دقیق و آیندهنگرانه نسبت به سرنوشت انقلاب اسلامی است. ایشان همواره با نگاهی تمدنی و تاریخی، وضعیت کشور را از دریچهای فراتر از تحلیلهای سیاسی کوتاهمدت مینگریستند. در نگاه رهبر شهید، مسیر انقلاب اسلامی، به مثابه حرکتی پویا و در عین حال دشوار، همواره با فراز و فرودهای گوناگونی همراه بوده است؛ با این حال، ایشان با اشراف کامل بر چالشهای داخلی و فشارهای نظام سلطه، همواره بر این نکته تأکید داشتند که ملت ایران در حال پیمودن سختترین بخش از این مسیر پرمشقت است. این پیشبینی، نه یک دلداری صرف، بلکه تحلیلی واقعبینانه از جایگاه تاریخی ما در نظم نوین جهانی است که نشان میدهد کشور از گردنههای صعبالعبور عبور کرده و اکنون به قلههای سرنوشتساز نزدیک شده است.اکنون انقلاب اسلامی در نقطهای قرار دارد که دیگر بازگشت به عقب ناممکن است و تداوم استقامت، تنها راه رسیدن به قلههای عزت خواهد بود. رهبر شهید در تبیین این وضعیت حیاتی، با استفاده از استعارهای گویا، چنین میفرمایند: «ما فصل مُشبعی را حرکت کردهایم؛ این سربالایی، این شیب تند را عبور کردهایم، به قلّهها نزدیک شدهایم. نباید خسته بشویم. امروز روز خسته شدن نیست، روز ناامید شدن نیست؛ امروز روز شوق است، روز امید است، روز حرکت است.» (بیانات در دیدار فرماندهان سپاه پاسداران، 1402/05/26)این بیان درخشان، همزمان دو کارکرد اساسی دارد. نخست، «توصیف دقیق وضعیت موجود»؛ یعنی به تصویر کشیدن این واقعیت که هزینهها و مجاهدتهای ملت در طول دهههای گذشته، سرمایهگذاری برای رسیدن به قله بوده است. دوم، «فراخوانی برای کنشگری»؛ ایشان به صراحت متذکر میشوند که در این مقطع حساس، یأس و خستگی، بزرگترین آفت راهبردی است. به عبارت دیگر، پیشبینی رهبر شهید بر این پایه استوار بود که ما از مرحله «تثبیت و بقا» به مرحله «اقتدار و تأثیرگذاری» رسیدهایم. لذا اکنون نه زمان نظارهگری، بلکه زمان شتاب بخشیدن به حرکت، با تکیه بر امید واقعبینانه و ایمان به نصرت الهی است؛ چرا که نزدیک شدن به قله، معمولاً با افزایش فشارها از سوی دشمنان همراه است و این امر، جز با روحیه جهادی و امید به تحقق وعدههای الهی، میسر نخواهد بود.