به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، کرسی ترویجی «عدالت سیاسی در فلسفه سیاسی فارابی» با ارائۀ دکتر احمدرضا یزدانیمقدم و نقد دکتر
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، نشست نقد کتاب «نظریه واقعگرایی متعالی در فلسفه علم سیاست» با حضور مولف کتاب، دکتر محمد
کتاب «بررسی جامعهشناختی تطورات فقه حکومتی شیعه از مشروطه تا انقلاب اسلامی» توسط «آقای دکتر علیرضا استادیان خانی» در «گروه فقه سیاسی» پژوهشکده «علوم و اندیشه سیاسی» تهیه و منتشرگردید.
پیش نشست علمی همایش ملی «ما و غرب در آراء واندیشههای حضرت آیت الله العظمی خامنهای» با عنوان «اندیشه مقاومت اسلامی در برابر هژمونی غرب» با حضور اساتید حوزه و دانشگاه بررسی شد.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: وحدت امت اسلامی سبب نصرت و مصونیت الهی، رحمت الهی، تولید قدرت و قوی شدن جهان اسلام میشود و همچنین زمینه را برای احیای تمدن اسلامی فراهم میکند.
دکتر شریف لکزایی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، در این برنامه با تأکید بر تمایز امام موسی صدر از دیگر اندیشمندان به
رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، با اشاره به اهمیت آیات قرآن کریم در مسیر حرکت امام حسین(ع) از مدینه تا روز عاشورا، به بررسی وجوه سیاسی این آیات و کاربرد آنها در زندگی و قیام آن حضرت پرداخت.
رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: قیام امام حسین (ع) ادامه سیره رسول خدا برای اصلاح جامعه بود تا تحولی ایجاد کند.
رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: امام حسین(ع) حکومت یزید را همچون حکومت فرعون میدانست و برای نجات مردم از شر آن قیام کرد، چرا که حکومت یزید نظامی ظالم و تبعیضآمیز بود که اسلام را تهدید میکرد.
رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی با اشاره به اهداف قیام امام حسین (ع) گفت: بزرگترین چالش جامعه اسلامی در دوره امام حسین (ع) و امروز، تغییر جای معروف و منکر و حاکمیت جریان نفاق است.
رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: یکی از اقدامات حضرت سیدالشهدا(ع) احیای امر به معروف و نهی از منکر بود، آن هم برای مبارزه با نفاق که از سوی طاغوتیان زمان در حال رشد بود.
رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی با تأکید بر خطر همیشگی نفاق در امت اسلامی گفت: یکی از ابعاد مهم قیام امام حسین (ع) افشای حاکمیت منافقان بود؛ اگر ایشان قیام نمیکرد، اسلام واقعی از میان میرفت و پوستهای وارونه از دین در جامعه باقی میماند.