دکتر محمد باغستانی تأکید کرد: تربیت تمدنی در خانواده میتواند با تقویت گفتوگو و احترام متقابل، هم فاصله میان نسلها را کاهش دهد و هم زمینه شکلگیری شهروندانی توانمند برای مدیریت اختلافات اجتماعی را فراهم کند.
دکتر محمد باغستانی با تشریح ابعاد فردی، نهادی و کلان آموزش و تربیت تمدنی تأکید کرد: از مهارتآموزی پیش از ازدواج و توانمندسازی مادران تا اصلاح ساختارهای آموزشی و تقویت تفکر انتقادی در سطح سیاستگذاری، تنها مسیر جلوگیری از فرسایش تدریجی تمدن است.
دکتر محمد باغستانی با اشاره به همزمانی شتاب تحولات نسلی و تغییر جایگاه ایران از سطح منطقهای به افق جهانی تأکید کرد: خانواده تمدناندیش، کانون تربیت شهروند گفتوگومحور و موتور تولید سرمایه اجتماعی برای عبور سازنده از اختلافات و چالشهاست.
سیدمجید ظهیری با بیان اینکه شهید آیتالله رئیسی الگوی حکمرانیِ مردمی و مسئولیتپذیر بود، گفت: شهدای خدمت نشان دادند که در نظام اسلامی، حکمرانی تنها اداره امور نیست، بلکه مسئولیتی امانتدارانه و خدمتمحور برای رفع مشکلات مردم و صیانت از کرامت انسانی است.
سیدمجید ظهیری گفت: امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند آن هستیم که حکمت متعالیه از ساحت آموزش و مباحث نخبگانی فراتر رود و در عرصه حکمرانی عقلانی و نظامسازی توحیدی امتداد یابد.
یادداشت دکترعلی اکبری معلم، عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی به مناسبت سالگرد امام- خرداد ۱۴۰۵ منتشر شد.
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، حجت الاسلام و المسلمین دکتر رحیم کارگر عضو هیأت علمی پژوهشکده مهدویت و آینده پژوهی طی
این طرح با هدف بازنمایی صد قله افتخار ایران از باستان تا امروز و ترویج خودباوری ملی، ظرفیت تبدیلشدن به الگویی فرهنگی در سطح ملی و بینالمللی را دارد.
دکتر محمدمسعود سعیدی: در جهان مدرن (سکولاریزاسیون، شهریشدن، رسانهایشدن، فردگرایی، پرسرعتشدن زندگی)، رابطۀ افراد با قرآن ممکن است از حالت سنتی و نهادی فاصله گرفته و به سمت تجربههای شخصیتر، گزینشیتر و رسانهایتر برود.
دکتر سیدمحسن میرسندسی با تبیین ابعاد جامعهشناختی عید فطر گفت: این عید نماد تبدیل تجربه فردی عبادت در ماه رمضان به کنش جمعی، همبستگی اجتماعی و مسئولیتپذیری در برابر دیگران است.
دکتر محمد باغستانی گفت: انتقال محور تاریخنگاری از «امت» به «پادشاهان» در دوره سلطنتها، کارکرد تربیتی و درسآموزی تاریخ را تضعیف کرد.
دکتر وحید شریفی: محتوای شادیزای دیجیتال به کالایی راهبردی تبدیل شده و با معماری احساسات کاذب، مانع شکلگیری شادیهای اصیل و تابآوری روانی جامعه میشود.